Met de recente neergang van de huizenmarkt kreeg ook de taxatie markt een gevoelige klap. Er werd al veel langer geklaagd over opbrengsten die tegenvielen door taxateurs, vanwege de landelijke netwerken die de kosten gedwongen omlaag brachten. Maar nu is het nog een stuk slechter erop geworden voor de Nederlandse taxateurs.
Banken die ontevreden waren met het niveau van de taxaties besloten aan te dringen op een eigen netwerk van taxateurs. Deze taxateurs zouden alle opdrachten krijgen van de banken, zodat banken meer controle hadden over het hele taxatieproces. Een bank kan zo niet alleen op kwaliteit letten, maar ze kunnen ook nog invloed hebben op de tarieven die voor een taxatie worden geteld. De kosten van een taxatie zullen dus niet stijgen door dit initiatief, eerder dalen.
Op het eerste gezicht is dit goed nieuws voor de consument. Het is natuurlijk altijd goed als de kosten dalen. En eerlijk is eerlijk, taxateurs waren ook geen heiligen. Regelmatig werd er voor een half uurtje werk toch wel exorbitant veel gefactureerd, omdat het vaste bedragen waren per taxatie opdracht.
Anderzijds is het ook een inperking van de keus voor een consument. Als een bank jou vertelt wie er gaat taxeren dan heb jij dus niet meer de vrije keuze daarin. Jij bent degene die de taxatiekosten voldoet, maar je hebt geen keus in wie hem doet. Dit ondanks het feit dat het wel netjes zou zijn als de betaler gewoon zelf kan kiezen wie hij voor de opdracht wilt vragen.
Het kan natuurlijk ook zo zijn dat een bank de taxatiekosten voor rekening gaat nemen. Het zou niet verkeerd zijn voor een consument en het zou geen onlogische stap zijn na de beperking van keus die er wordt opgelegd. Het blijft toch koffiedik kijken omdat de ontwikkelingen zich zo snel opvolgen.
